Lenaleenboekontwerp & beeldredactie

Kulanjango

"Ik móést haar klauwen aanraken. Ik deed mijn handschoenen uit en streek langs de zachte, perfecte ronding van elke teen en langs de vlijmscherpe nagels. ‘Wat is ze mooi, hè?' zei Iona. Ik knikte. Maar het waren vooral de ogen van de visarend die me betoverden. Ze waren zonnebloemgeel, fel en intens. Toen ze die ogen op me richtte, was het alsof ze diep in mijn binnenste keek, alsof ik niets voor haar kon verbergen."