Lenaleenboekontwerp & beeldredactie

ademhalen onder de maan

14.03.2012 Ademhalen onder de maan

Door 'not just any book'werd ik gevraagd in het kader van de blogtournee hier mijn visie op het omslag van de nieuwste dichtbundel van Ingmar Heytze te geven. Na zeventien blogposts over de auteur en de inhoud van 'Ademhalen onder de maan', als één na laatste in de tournee een stukje over het omslag, voor veel lezers het eerste wat ze van de bundel zien.

Eind januari vond ik de bundel, of liever gezegd het bundeltje, in mijn brievenbus. Ik ben niet echt een poëzielezer, dus dat dunne, dat komt de bundel bij mij wel goed uit. Als ik hem wil lezen omdat ik de titel prachtig vind, of omdat het raadselachtige bouwsel (is het een kluizenaarswoning, een kapel, een wreed verbanningsoord?) me intrigeert, of wat dat melkachtige water (of is het zand, of ijs of mist of zeep?) te betekenen heeft, dan zal de dikte me er in elk geval niet alsnog van weerhouden.
De typografie doet evenmin vermoeden dat het hier om zware kost gaat. Een open schreefloze letter met een klein haakje eraan en een flink lijf. Typografie in zachte luchtige kleuren, en een beeld dat beweegt tussen werkelijkheid en droom. Een realistische voorstelling. Een voorstelling die klopt bij deze gedichten van Heytze. Niet ontoegankelijk, niet ingewikkeld of wereldvreemd. Mooi. Vooral de gedichten die meer als proza vormgegeven zijn. Daar hoef ik mijzelf de vraag niet te stellen waarom er midden in een zin een strofe eindigt en een volgende begint.

Naast de uitnodigende aspecten die me de bundel deden lezen, zijn er ook een paar die me dwars zitten. Die ik zonde vind. Om te beginnen het gemeentegidsformaat. De uitvoering als paperback, de papiersoort van omslag en binnenwerk en de opmaak van de achterkant geven de bundel niet of nauwelijks meer allure dan een folder, een brochure om gratis mee te nemen. Misschien is dit de enige manier om een dergelijke uitgave betaalbaar te houden, maar ik geloof in mooie boeken die in de boekenkast niet verdwijnen. Doe mij maar een paar euro minder betaalbaar maar ook minder risico dat het met de clubblaadjes van het buurthuis mee bij het oud papier belandt.

En er is nog een klein minpunt op de voorzijde van het omslag. Waarom exclameert de versteende figuur op de nok van het dak 'gedichten PODIUM'? Door de plaatsing, hoewel kleiner en minder contrasterend in kleur met de achtergrond, gaan mijn ogen iedere keer regelrecht naar dat ene regeltje en ik denk dat dat hier teveel podium is voor de uitgever.

Het omslag is ontworpen door Rob Westendorp en de foto is gemaakt door Ben Heine.

Reacties

  1. Comment plaatsen: